หลวงพ่อ ดร.สะอาด Web

การปฏิบัติหลีกเร้น ใน ปี 2553 (2010) มี 9 ครั้งดังนี้

• กุมภาพันธ์ 6 – 14
• เมษายน 17 – 25
• พฤษภาคม 1 – 9
• กรกฏาคม 3 – 11
• สิงหาคม 7 – 15
• กันยายน 11 – 19
• ตุลาคม 9 – 17
• พฤศจิกายน 13 – 21
• ธันวาคม   4 – 12

โปรดสมัครล่วงหน้า อย่างน้อย 10 วัน เพื่อจะได้เตรียมเรื่องสถานที่ให้พร้อม

ปฏิทินการปฏิบัติในปี 2552 ยังมีอีก 2 ครั้งดังนี้

• 2552 ตุลาคม 17 – 25  (เกือบเต็มแล้ว)
• 2552 ธันวาคม  5 – 13

ในพรรษานี้ ที่วัดป่าดอนหายโศกมีพระที่ถึอธุดงควัตร หลวงพ่อจึงมีความพอใจที่จะอธิบายเรื่องธุดงควัตรให้ลูกศิษย์ที่ทราบแล้ว หรือยังทราบไม่ละเอียด หรือที่ต้องการทราบให้อ่านกัน โดยจะต้องใช้ post หลาย posts ด้วยกันอยู่

ในตอนแรกนี้จะอธิบายให้ทราบถึงธุดงควัตรที่พระพุทธเจ้าบัญญัติไว้ทั้งหมดโดยสังเขปก่อนดังนี้คือ

1. สมาทานถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตร
2. สมาทานถือเพียงเฉพาะผ้าไตรจึวรเป็นวัตร
3. สมาทานถือเที่ยวบิณฑบาตรเป็นวัตร
4. สมาทานถือฉันเฉพาะอาหารที่ได้จากการบิณฑบาตรเป็นวัตร
5. สมาทานถือฉันวันละมื้อเดียวเป็นวัตร
6. สมาทานถือฉันเฉพาะในบาตรเป็นวัตร
7. สมาทานถือห้ามภัตที่นำมาถวายภายหลังเป็นวัตร
8. สมาทานถืออยู่ป่าเป็นวัตร
9. สมาทานถืออยู่โคนไม้เป็นวัตร
10. สมาทานถืออยู่ที่แจ้งเป็นวัตร
11. สมาทานถืออยู่ป่าช้าเป็นวัตร
12. สมาทานถืออยู่ในที่เขาจัดไว้ให้อย่างไรเป็นวัตร
13. สมาทานถือไม่นอนเป็นวัตร

ธุดงควัตรบางข้อนี้ก็ทำพร้อมกันได้ บางข้อก็ทำพร้อมกันไม่ได้

ธุดงควัตรเป็นสิ่งที่หนุนศีล และทำให้จิตใจเข้มแข็งขี้น

ในคราวต่อไปจะอธิบายให้ทราบถึงจุดประสงค์การสมาทานธุดงค์ และรายละเอียดของธุดงควัตรแต่ละข้อ

วันนี้ได้รับมะขามป้อมอบแห้ง ซึ่งเป็นยาที่พระพุทธเจ้าอนุญาตให้ภิกษุฉันได้ในเวลาวิกาล (หลัง 12.00น.)

นอกจากนี้ยังมี “เภสัช 5″ ซึงพระผู้มีพระุภาคอนุญาติให้เป็นยาได้อีก นั่นคือ เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย. รวมถึงส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ที่ใช้เป็นยาได้ด้วย

เมื่อแผ่เมตตาแล้วอย่างถูกต้อง พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ อย่างนี้ คือ

1. หลับเป็นสุข
2. ตื่นเป็นสุข
3. ไม่ฝันร้าย
4. เป็นที่รักของพวกมนุษย์
5. เป็นที่รักของพวกอมนุษย์
6. เทพยดารักษา
7. ไฟก็ดี ยาพิษก็ดี ศาตราก็ดี ไม่ต้องบุคคลนั้น
8. จิตตั้งมั่นได้รวดเร็ว
9. สีหน้าผุดผ่อง
10. ไม่หลงทำกาละ
11. เมื่อยังไม่บรรลุคุณวิเศษที่ยิ่งขึ้นไปย่อมเกิดในพรหมโลก

ในหลักสูตรการปฏิบัติ 7 วัน ที่วัดป่าดอนหายโศกนั้น นอกจากการทำเมตตาภาวนาทุกวันแล้ว ยังให้ทมีการทำำพรหมวิหารอื่นๆ ควบคู่ไปด้วย (ได้แก่ เมตตา กรุณา มุฑิตา อุเบกขา)

มีบทว่าดังนี้

อหัง สุขิืโต โหมิ: ขอเราจงถึงซึ่งความสุขเถิด

นิทฺทุกโข โหมิ: ขอเราจงปราศจากความทุกข์เถิด

อเวโร โหมิ: ขอเราจงอย่าได้มีเวรมีภัยเลย

อัพยาปัชโฌ โหมิ: ขอเราอย่างได้มีความเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีโฆ โหมิ: ขอเราจงอย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ: ขอเราจงเป็นผู้มีความสุข รักษาตนอยู่เถิด

(ติดตามตอนต่อไปในเรื่องของอานิสงส์ของการแผ่เมตตา)

วันที่ 13 มิถุนายน อีกไม่กี่วัน ก็จะมีการปฏิบัติสมาธิวปัสสนาแล้ว หลวงพ่อจึงอยากชวนลูกศิษย์ทุกคนที่มีเวลาหรือพอจะหาเวลามาได้ ให้มาเข้า course หลักสูตร 7 วัน

ให้ส่งใบสมัครมาก่อน เมื่อมาถึงอุดรแล้ว ก็มีรถไปรับให้ อาหารการกินเรามีเตรียมไว้พร้อม

เชิญชวนทุกท่านทุกคน

ความดับแห่งสังขารโดยลำดับ ๆ เราได้กล่าวแล้ว ดังนี้คือ :-

เมื่อเข้าสู่ ปฐมฌาน แล้ว วาจา ย่อมดับ ;

เมื่อเข้าสู่ ทุติยฌาน แล้ว วิตก และ วิจาร ย่อมดับ ;

เมื่อเข้าสู่ ตติยฌาน แล้ว ปีติ ย่อมดับ ;

เมื่อเข้าสู่ จตุตถฌาน แล้ว อัสสาสะ และ ปัสสาสะ ย่อมดับ ;

เมื่อเข้าสู่ อากาสานัญจายตนะ แล้ว รูปสัญญา ย่อมดับ ;

เมื่อเข้าสู่ วิญญาณัญจายตนะ แล้ว อากาสานัญจายตนสัญญา ย่อมดับ ;

เมื่อเข้าสู่ อากิญจัญญายตนะ แล้ว วิญญาณัญจายตนสัญญา ย่อมดับ

เมื่อเข้าสู่ เนวสัญญานาสัญญายตนะ แล้ว อากิญจัญญายตนะสัญญา ย่อมดับ

เมื่อเข้าสู่ สัญญาเวทนยิตนิโรธ แล้ว สัญญา และ เวทนา ย่อมดับ ;

เมื่อภิกษุ สิ้นอาสวะ แล้ว ราคะ ก็ดับ โทสะ ก็ดับ โมหะ ก็ดับ.

อันนี้เด็ดจริง ๆ ไม่มีอะไรจะอธิบายเลย  สมบูรณ์ในคำพูดอยู่แล้ว

ความยินดีในการระคนด้วยหมู่ เป็นเสี้ยนหนามแก่ ผู้ยินดีในปวิเวก

การตามประกอบในสุภนิมิต เป็นเสี้ยนหนามแก่ ผู้ตามประกอบในอสุภนิมิต

การดูการเล่น เป็นเสี้ยนหนามแก่ ผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย

การเกี่ยวข้องด้วยเพศตรงข้าม เป็นเสี้ยนหนามแก่ พรหมจรรย์

เสียง เป็นเสี้ยนหนามแก่ ปฐมฌาน

วิตกวิจาร เป็นเสี้ยนหนามแก่ ทุติยฌาน

ปีติ เป็นเสี้ยนหนามแก่ ตติยฌาน

อัสสาสะปัสสาสะ (ลมหายใจเข้า/ออก) เป็นเสี้ยนหนามแก่ จตุตถฌาน

สัญญาและเวทนา เป็นเสี้ยนหนามแก่ สัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ

ราคะ เป็นเสี้นหนาม

โทสะ เป็นเสี้ยนหนาม

พวกเธอจงเป็นผู้ไม่มีเสี้ยนหนาม อยู่เถิด. พวกเธอจงเป็นผู้หมดเสี้ยนหนาม อยู่เถิด. พระอรหันต์ทั้งหลาย เป็นผู้ไม่มีเสี้ยนหนาม หมดเสี้ยนหนาม แล.

– ทสก. อํ. 24/145/72

แค่ลังเลสงสัยเท่านั้นก็พอ การปฏิบัติก็จะไปไม่ได้

เพราะฉะนั้น อย่าลังเลสงสัยในการปฏิบัติ จับหลักให้ได้ จะเอาลมหายใจอานาปานสติ หรือ เอา “พุทโธ” ก็ได้สักอย่างหนี่งแล้วก็ตั่งหน้าตั้งตาปฏิบัติอย่างจริงจัง

ผู้ปฏิบัติใหม่ต้องอยู่ใกล้ครูบาอาจารย์ที่ชำนาญแล้วถึงจะไม่ผิดพลาดได้

ภิกษุทั้งหลาย! … สัมมาทิฎฐิที่ว่า “ทานที่ให้แล้ว มีผล, ยัญที่บูชาแล้ว มีผล, ผลวิบากแห่งกรรมที่สัตว์ทำดีทำชั่ว มี, โลกนี้ มี, โลกอื่น มี, มารดา มี, บิดา มี, โอปาติกะสัตว์ มี, สมณพราหณ์ที่ไปแล้วปฏิบัติแล้วโดยชอบ ถึงกับกระทำให้แจ้งโลกนี้และโลกอื่น ด้วยปัญญาโดยชอบเอง และประกาศให้ผู้อื่นรู้ ก็มีอยู่”… – อุปริ.ม. 14/181/256

การที่จะมีสัมมาทิฏฐิก็คือให้เชื่อว่า พระพุทธเจ้ามีจริง พระธรรมมีจริง พระสงฆ์มีจริง บิดามารดามีบุญคุณ กรรมดีกรรมชั่วที่ทำแล้วให้ผลจริง

ทำแ ค่นี้ก็พอแ ล้วใ นขั้นต้น  แ ล้วก็ใ ห้ศีกษาตำราพุทธศาสนาเพื่อให้ลึกซึ้งขึ้นต่อไป

(เป็นการตอบคำถามใน comment ที่8นี้)