ในพรรษานี้ ที่วัดป่าดอนหายโศกมีพระที่ถึอธุดงควัตร หลวงพ่อจึงมีความพอใจที่จะอธิบายเรื่องธุดงควัตรให้ลูกศิษย์ที่ทราบแล้ว หรือยังทราบไม่ละเอียด หรือที่ต้องการทราบให้อ่านกัน โดยจะต้องใช้ post หลาย posts ด้วยกันอยู่ ในตอนแรกนี้จะอธิบายให้ทราบถึงธุดงควัตรที่พระพุทธเจ้าบัญญัติไว้ทั้งหมดโดยสังเขปก่อนดังนี้คือ สมาทานถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตร สมาทานถือเพียงเฉพาะผ้าไตรจึวรเป็นวัตร สมาทานถือเที่ยวบิณฑบาตรเป็นวัตร สมาทานถือฉันเฉพาะอาหารที่ได้จากการบิณฑบาตรเป็นวัตร สมาทานถือฉันวันละมื้อเดียวเป็นวัตร สมาทานถือฉันเฉพาะในบาตรเป็นวัตร สมาทานถือห้ามภัตที่นำมาถวายภายหลังเป็นวัตร สมาทานถืออยู่ป่าเป็นวัตร สมาทานถืออยู่โคนไม้เป็นวัตร สมาทานถืออยู่ที่แจ้งเป็นวัตร สมาทานถืออยู่ป่าช้าเป็นวัตร สมาทานถืออยู่ในที่เขาจัดไว้ให้อย่างไรเป็นวัตร สมาทานถือไม่นอนเป็นวัตร ธุดงควัตรบางข้อนี้ก็ทำพร้อมกันได้ บางข้อก็ทำพร้อมกันไม่ได้ ธุดงควัตรเป็นสิ่งที่หนุนศีล และทำให้จิตใจเข้มแข็งขี้น ในคราวต่อไปจะอธิบายให้ทราบถึงจุดประสงค์การสมาทานธุดงค์ และรายละเอียดของธุดงควัตรแต่ละข้อ
วันนี้ได้รับมะขามป้อมอบแห้ง ซึ่งเป็นยาที่พระพุทธเจ้าอนุญาตให้ภิกษุฉันได้ในเวลาวิกาล (หลัง 12.00น.) นอกจากนี้ยังมี “เภสัช 5″ ซึงพระผู้มีพระุภาคอนุญาติให้เป็นยาได้อีก นั่นคือ เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย. รวมถึงส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ที่ใช้เป็นยาได้ด้วย
กะระณียะมัตถะกุสะเลนะ ยันตัง สันตัง ปะทัง อะภิสะเมจจะ กิจอันภิกษุ (ผู้บำเพ็ญสมณธรรมอยู่ในป่า) ผู้ฉลาดในประโยชน์ใคร่จะบรรลุสันตบท (มรรค ผล นิพพาน) อยู่เสมอพึงกระทำก็คือ สักโก อุชู จะ สุหุชู จะ ๑. พึงเป็นผู้อาจหาญ ๒. เป็นคนตรง ๓. เป็นคนซื่อ สุวะโจ จัสสะ มุทุ อะนะติมานี ๔. เป็นผู้ว่าง่าย ๕.อ่อนโยน ๖. ไม่เย่อหยิ่ง สันตุสสะโก จะ สุภะโรจะ ๗. เป็นผู้สันโดษ ๘. เป็นผู้เลี้ยงง่าย อัปปกิจโจ จะ สัลละหุกะวุตติ ๙. เป็นผู้มีกิจน้อย ๑๐. มีความประพฤติเบาพร้อม (คือไม่สะสม) สันตินทริโย จะ นิปาโก จะ ๑๑. มีอินทรีย์อันสงบระงับ ๑๒. มีปัญญารักษาตน… [Read more…]
พระพุทธเจ้าได้ทรงอนุณาติให้ภิกษุเดินทางได้ในระหว่างพรรษาโดยให้กลับภายใน ๗ วัน ในเมื่อมีความจำเป็นเกิดขึ้นที่เรียกว่า “สัตตาหกาณียะ” ดังต่อไปนี้ ทายกปรารถนาจะบำเพ็ญกุศล ส่งคนมานิมนต์ กรณีเช่นนี้ ทรงอนูญาตให้ไปได้ เฉพาะที่เขาส่งคำนิมนต์มา ถ้าไม่ส่งคำนิมนต์มาไม่ให้ไป เพื่อนสหธัมมิก ๕ คือ ภิกษุ, ภิกษุณี, นางสิกขามานา, สามเณร, สามเณรี เป็นไข้ ภิกษุปรารถนาจะช่วยแสวงหาอาหาร, ยารักษาโรค หรือเป็นผู้พยาบาล ก็ไปได้ มารดาบิดาเป็นไข้ ส่งคนมานิมนต์หรือรู้เข้าไปได้ ส่วนญาติหรือผู้อยู่อาศัยกับภิกษุไข้ ส่งคนมานิมนต์จึงไปได้ ถ้าไม่ส่งคนมาไม่พึงไป มีเหตุซ่อมเสนาสนะตรัสว่า อนุญาติให้ไปได้เพราะกรณียะของสงฆ์ หมายเหตุ- เมื่อเพื่อนสหธัมมิกเกิดความไม่ยินดี เกิดความรังเกียจ หรือเกิดความเห็นผิดขึ้น ไปเพื่อระงับเหตุนั้น ๆ, เมื่อเพื่อนสหธัมมิก (เฉพาะภิกษุ, ภิกษุณี) ต้องอาบัติสังฆาทิเสส ปรารถนาจะออกจากอาบัติในขั้นใด ๆ ก็ตาม, เมื่อสงฆ์จะทำสังฆกรรมลงโทษภิกษุรูปหนึ่ง ภิกษุรูปที่จะถูกลงโทษต้องการให้ไปก็ไปได้ เพื่อจะช่วยไกล่เกลี่ยไม่ให้ต้องทำกรรม หรือให้ลงโทษเบาลง เพื่อให้ปฏิบัติโดยชอบด้วยพระวินัย หรือปลอบใจ เป็นต้น, เมื่อนางสิกขามานา หรือสามเณร ปรารถนาจะสมาทานสิกขาบท ถามปี… [Read more…]
July 23, 2009 by หลวงพ่อ ดร. สะอาด ฐิโตภาโส
0