ชื่อชุด “คนลืมแก่“

เปลี่ยนปกเรียบร้อย

น้องนิโน่ Nong Nino อายุ 4 ปี

เมื่อวานนี้ ได้มีคณะจาก จังหวัดนนทบุรี โดยการนำของคุณ อดิศักดิ์ มาเข้าพบหลวงพ่อ ดร. ณ วัดป่าดอนหายโศก

บุคคลที่อายุน้อยที่สุด ที่ร่วมเดินทางมาด้วยก็คือ “น้องนี่โน่” (ดูรูปประกอบ)

ผู้ปกครองของน้องนี่โน่ ได้ถามหลวงพ่อเกี่ยวกับเรื่องหลักสูตรหลีกเร้นที่วัดป่าดอนหายโศก และ ได้คุยถึงเรื่องการทำสมาธิภาวนา หลวงพ่อจึงได้ชวน คณะ นี้นั่งสมาธิร่วมกัน ผู้ปกครองน้องนี่โน่ จึงได้ถามหลวงพ่อ ต่อดังนี้ว่า

ผู้ปกครองน้องนีโน่: “หลวงพ่อครับ แล้ว ทำฝึกสมาธินี่ ใช้เวลานานเท่าไหร่ครับ”

หลวงพ่อ ดร. : “ไม่นานหรอก สัก 3 นาที่นี่แหล่ะ”

(เร็วกว่า ต้ม มาม่า กินอีก เดี๋ยวนี้บางประเภทให้ต้ม 5 นาที)

ผู้ปกครองน้องนีโน่: “อ้าว !! แค่นี้เอง ก็นั่งสิ คิดว่าต้องฝึกกันเป็น ปีๆ หลายๆ ปี, แค่ 3 นาที 5 นาที ก็นั่งก็แล้วกัน”

คณะคุณอดิศักดิ์ทั้งคณะ รวมทั้งผู้ปกครองน้องนี่โน่ และ น้องนี่โน่เอง จึงได้ฝึกสมาธิภาวนากัน

การปฏิบัติ สมาธิวิปัสสนา ไม่ยาก ก็เพราะว่า “เรามีพระพุทธเจ้า” ที่มาบอก แสดง บัญญัติ ตั้ง เปิดเผย จำแนกแจงแจง ทำให้เป็นของที่เข้าใจง่าย การเจริญ พุทธานุสติ ก็ไม่ยาก เพราะเรามี พระพุทธเจ้า นี้เอง

สุดท้าย คณะนี้ จึงได้นั่งสมาธิ ที่ กุฏิหลวงพ่อ ดร. อยู่ทั้งสิ้นเกินกว่า 30 นาที, น้องนี่โน่ ยังทำได้ แล้วทำไม คนใช้อินเตอร์เนทเป็นอย่างท่านจะทำไม่ได้

ท่านใช้เวลาของท่านอย่างไร ในพรรษานี้?

หลวงพ่อจะเดินทางไปแสดงธรรม ที่ สนามบินสุวรรณภูมิ จังหวัดกรุงเทพมหานคร ณ ศูนย์ลูกเรือของการบินไทย มีรายละเอียดดังนี้

• วันที่: 9 มิถุนายน 2553
• เวลา: 1300 น. – 1600 น.
• สถานที่:  ศูนย์ลูกเรือ การบินไทย สนามบินสุวรรณภูมิ
• แผนที่:

ความนี้หลวงพ่อมีการสอนสมาธิแบบ “พุทโธ” และ “อานาปานสติ”​ มาอธิบายให้ฟังเพิ่มเติม

เจริญพร

หลวงพ่อ ดร. สะอาด

อย่างไรก็ตาม หลวงพ่อ ก็ได้เคยฝึก การทำสมาธิด้วยการบริกรรม “พุทโธ” ​ตามที่ครูบาอาจารย์ของท่านได้เคยสอน มาเป็นเวลานานเช่นเดียวกัน

การหลีกเร้นปฏิบัติที่วัดป่าดอนหายโศก เราเน้นเรื่องการปฏิบัติตาม ที่ พระพุทธเจ้าสอน คือ พุทธโอษฐ์ เพราะฉะนั้น เราควรต้องรักษาจิต มากกว่า รักษา “พุทโธ” หรือ รักษา “ลมหายใจ”

จุดประสงค์ของ post นี้ ก็เพื่อให้ลูกศิษย์ ลูกหาได้ทราบว่า การภาวนานั้น เอาจิตเป็นหลัก ไม่ได้เอาวิธีการเป็นหลัก

เอวัง

1. หลับเป็นสุข
2. ตื่นเป็นสุข
3. ไม่ฝันร้าย
4. เป็นที่รักของพวกมนุษย์
5. เป็นที่รักของพวกอมนุษย์
6. เทพยดารักษา
7. ไฟก็ดี ยาพิษก็ดี ศาตราก็ดี ไม่ต้องบุคคลนั้น
8. จิตตั้งมั่นได้รวดเร็ว
9. สีหน้าผุดผ่อง
10. ไม่หลงทำกาละ
11. เมื่อยังไม่บรรลุคุณวิเศษที่ยิ่งขึ้นไปย่อมเกิดในพรหมโลก

ในหลักสูตรการปฏิบัติ 7 วัน ที่วัดป่าดอนหายโศกนั้น นอกจากการทำเมตตาภาวนาทุกวันแล้ว ยังให้ทมีการทำำพรหมวิหารอื่นๆ ควบคู่ไปด้วย (ได้แก่ เมตตา กรุณา มุฑิตา อุเบกขา)

อหัง สุขิืโต โหมิ: ขอเราจงถึงซึ่งความสุขเถิด

นิทฺทุกโข โหมิ: ขอเราจงปราศจากความทุกข์เถิด

อเวโร โหมิ: ขอเราจงอย่าได้มีเวรมีภัยเลย

อัพยาปัชโฌ โหมิ: ขอเราอย่างได้มีความเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีโฆ โหมิ: ขอเราจงอย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ: ขอเราจงเป็นผู้มีความสุข รักษาตนอยู่เถิด

(ติดตามตอนต่อไปในเรื่องของอานิสงส์ของการแผ่เมตตา)

ความยินดีในการระคนด้วยหมู่ เป็นเสี้ยนหนามแก่ ผู้ยินดีในปวิเวก

การตามประกอบในสุภนิมิต เป็นเสี้ยนหนามแก่ ผู้ตามประกอบในอสุภนิมิต

การดูการเล่น เป็นเสี้ยนหนามแก่ ผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย

การเกี่ยวข้องด้วยเพศตรงข้าม เป็นเสี้ยนหนามแก่ พรหมจรรย์

เสียง เป็นเสี้ยนหนามแก่ ปฐมฌาน

วิตกวิจาร เป็นเสี้ยนหนามแก่ ทุติยฌาน

ปีติ เป็นเสี้ยนหนามแก่ ตติยฌาน

อัสสาสะปัสสาสะ (ลมหายใจเข้า/ออก) เป็นเสี้ยนหนามแก่ จตุตถฌาน

สัญญาและเวทนา เป็นเสี้ยนหนามแก่ สัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ

ราคะ เป็นเสี้นหนาม

โทสะ เป็นเสี้ยนหนาม

พวกเธอจงเป็นผู้ไม่มีเสี้ยนหนาม อยู่เถิด. พวกเธอจงเป็นผู้หมดเสี้ยนหนาม อยู่เถิด. พระอรหันต์ทั้งหลาย เป็นผู้ไม่มีเสี้ยนหนาม หมดเสี้ยนหนาม แล.

– ทสก. อํ. 24/145/72

เพราะฉะนั้น อย่าลังเลสงสัยในการปฏิบัติ จับหลักให้ได้ จะเอาลมหายใจอานาปานสติ หรือ เอา “พุทโธ” ก็ได้สักอย่างหนี่งแล้วก็ตั่งหน้าตั้งตาปฏิบัติอย่างจริงจัง

ผู้ปฏิบัติใหม่ต้องอยู่ใกล้ครูบาอาจารย์ที่ชำนาญแล้วถึงจะไม่ผิดพลาดได้